Αίτια κνίδωσης

Εικ. 1 Χαρακτηριστικά κνιδωτικής βλάβης

Οι πομφοί και το ερύθημα της κνίδωσης θεωρείται ότι προκαλούνται από την απελευθέρωση ισταμίνης και άλλων χημικών ουσιών (μεσολαβητές) που εκκρίνονται από συγκεκριμένα κύτταρα του δέρματος που λέγονται μαστοκύτταρα. Δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρη η αιτία που συμβαίνει αυτό, ιδιαίτερα στη χρόνια κνίδωση και στις φυσικές (επαγόμενες) κνιδώσεις. Η ισταμίνη και οι υπόλοιποι μεσολαβητές προκαλούν

       I.  Αύξηση της διαπερατότητας του τοιχώματος των μικρών αγγείων τοπικά, με αποτέλεσμα οίδημα

    II.   Αγγειοδιαστολή με αποτέλεσμα την εμφάνιση ερυθήματος

 III.  Διέγερση των νευρικών ινών με αποτέλεσμα την εμφάνιση κνησμού

Αρκετά συχνά υπάρχει κάποιος παράγοντας που ενεργοποιεί τα συγκεκριμένα κύτταρα όπως  λοίμωξη, φάρμακα, τρόφιμα, φυσικοί παράγοντες όπως το κρύο, η άσκηση κ.α.. Στις περισσότερες περιπτώσεις ιδιαίτερα της χρόνιας κνίδωσης, η αιτία παραμένει άγνωστη, αν και πολλές φoρές μπορεί να εμπλέκεται αυτοάνοσος μηχανισμός.

Ανάλογα λοιπόν με τα αίτια, η κνίδωση μπορεί να ταξινομηθεί όπως φαίνεται στην εικόνα 2.

Εικ. 2 Κνίδωση – Αιτιολογική ταξινόμηση

Αναλυτικά

·         Ιδιοπαθής, στο 50% των περιπτώσεων. Είναι οι περιπτώσεις όπου η αιτία παραμένει άγνωστη, παρά τον πλήρη εργαστηριακό έλεγχο.

·         Ανοσολογικής αιτιολογίας

o      Αυτοάνοση κνίδωση. Χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη αυτοαντισωμάτων εναντίον του υποδοχέα υψηλής συγγένειας για την IgE ανοσοσφαιρίνη (FcεRI). Ο υποδοχέας αυτός βρίσκεται στην επιφάνεια πολλών κυττάρων και ιδιαίτερα των μαστοκυττάρων και των βασεοφίλων, που παίζουν βασικό ρόλο στην παθογένεια της κνίδωσης. Η παρουσία των αυτοαντισωμάτων, πιθανότατα συμβάλλει στην συνεχή ενεργοποίηση των κυττάρων αυτών με αποτέλεσμα την έκκριση ουσιών που προκαλούν τα χαρακτηριστικά εξανθήματα της κνίδωσης.

o      Μεταλοιμώδης κνίδωση. Συχνά οι λοιμώξεις και, κυρίως αυτές που οφείλονται σε ιούς, μπορεί να προκαλέσουν την εκδήλωση εξανθημάτων με συνοδό κνησμό, σε όλο το σώμα. Σπάνια, η διάρκεια αυτών των εξανθημάτων ξεπερνάει τις λίγες μέρες.

·         Αλλεργικής αιτιολογίας

o      Κνίδωση αλλεργικής αιτιολογίας με ή χωρίς συστηματικές εκδηλώσεις. Τα συνηθέστερα αίτια είναι τρόφιμα, (όπως ξηροί καρποί, γάλα, ψάρι κ.α.), φάρμακα, (όπως αντιβιοτικά, σκιαγραφικά κ.α.), δηλητήριο μέλισσας ή σφήκας, κ.α.

o      Κνίδωση εξ επαφής, συνήθως από τριχίδια κάμπιας, τσούχτρες κ.α.

·         Φλεγμονώδους αιτιολογίας

o      Κνίδωση με παρουσία ανοσοσυμπλεγμάτων (κνιδωτική αγγειίτιδα)

o      Κνίδωση με διαταραχές του συστήματος του συμπληρώματος

o      Κνίδωση με υποκείμενη κακοήθεια

·         Φυσικές (ή επαγώγιμες) κνιδώσεις

Οι οξείες κνιδώσεις πολύ συχνά σχετίζονται με λοιμώξεις, με αλλεργία σε τροφές, αλλεργία σε φάρμακα ή αλλεργία που σχετίζονται με τσιμπήματα εντόμων και, συνήθως μέλισσα ή σφήκα.

Στην περίπτωση των φυσικών (ή επαγώγιμων) κνιδώσεων το αίτιο είναι η έκθεση σε φυσικό παράγοντα όπως το κρύο, η άσκηση, η υψηλή θερμοκρασία, η άσκηση βάρους κ.α. Αυτή η ιδιαιτερότητα είναι που ξεχωρίζει αυτή την κατηγορία ων κνιδώσεων από τις υπόλοιπες. Είναι  απαραίτητη η επίδραση ειδικού παράγοντα που θα τις προκαλέσει. Πομφοί,  ερυθρότητα και αγγειοοίδημα, εμφανίζονται μόνο μετά την επίδραση του συγκεκριμένου ερεθίσματος με επαναλήψιμο τρόπο, στα σημεία όπου έχει επιδράσει το ερέθισμα.

Share

Συχνότητα και διάρκεια κνίδωσης

Η κνίδωση ανεξαρτήτως αιτίας και διάρκειας, είναι μια πολύ συχνή πάθηση. Περίπου 15-23% του πληθυσμού μπορεί να εκδηλώσει κνίδωση, οποιαδήποτε στιγμή και ανεξαρτήτως ηλικίας. Αυτό σημαίνει από ένας στους επτά μέχρι ένας στους τέσσερεις θα εκδηλώσει κνίδωση. Οι περιπτώσεις χρόνιας κνίδωσης φτάνουν σε ποσοστό το 0,5-5%. Φυσικά αίτια ευθύνονται σε ποσοστό 25% για την εκδήλωση κνιδώσεων (φυσικές κνιδώσεις). Τέλος, σε πολλές περιπτώσεις κάποιος ασθενής μπορεί να εκδηλώνει κνίδωση ταυτόχρονα σε διαφορετικά φυσικά αίτια, ή μπορεί να έχει χρόνια κνίδωση και κάποια μορφή φυσικής κνίδωσης.

Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς να εκδηλώσουν κνίδωση. Ο αριθμός των γυναικών που πάσχει από κάποια μορφή κνίδωσης, είναι διπλάσιος από τον αντίστοιχο των αντρών, χωρίς αυτό να μπορεί να εξηγηθεί επαρκώς. Πιθανά αίτια για αυτό μπορεί να είναι ορμονολογικοί παράγοντες και η συχνότερη χρήση χημικών σκευασμάτων (π.χ. καλλυντικά, παυσίπονα φάρμακα κ.α.).

Η κνίδωση εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα ηλικίας 20-50 ετών και ακομα συχνότερα σε άτομα ηλικίας 20-35 ετών. Η κνίδωση, ανεξαρτήτως αιτίας, επιβαρύνει την ποιότητα ζωης του ασθενούς, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από αγγειοοίδημα. Έχει δημοσιευθεί σε μελέτες, ότι ο ασθενής που πάσχει από  κνίδωση αισθάνεται πολύ μεγαλύτερη ανασφάλεια και μεγαλύτερη επιβάρυνση λόγω κνίδωσης από ότι ασθενείς με καρδιαγγειακά προβλήματα. Υπάρχει επίπτωση στον ύπνο, στην κοινωνική του ζωή, στην απόδοση στην εργασία ή στο σχολείο. Αυτό εξηγείται γιατί ο ασθενής με χρόνια κνίδωση δεν μπορεί να ξέρει πότε θα χειροτερέψει η πάθησή του και δεν έχει τις κατάλληλες οδηγίες για να προφυλαχθεί.

Η διάρκεια της κνίδωσης κυμαίνεται από λίγες μέρες (οξεία κνίδωση) μέχρι 1-5 χρόνια (χρόνια κνίδωση). Οι φυσικές κνιδώσεις συνήθως διαρκούν για πολλές δεκαετίες.

Share

Μορφές κνίδωσης

Tags : 

Ανάλογα με τη διάρκεια των συμπτωμάτων και τα αίτια που ευθύνονται για την κνίδωση, υπάρχουν πολλές και διαφορετικές μορφές.

Ο βασικός διαχωρισμός γίνεται ανάλογα με τη διάρκεια του προβλήματος.

Εικ. 4. Οξεία κνίδωση

Το όριο των έξι εβδομάδων έχει οριστεί για το διαχωρισμό της οξείας από την χρόνια κνίδωση. Αυτός ο διαχωρισμός γίνεται για να διευκολυνθεί η διαγνωστική προσέγγιση και να βρεθεί πιο εύκολα η αιτία του προβλήματος της κνίδωσης. Όταν η κνίδωση διαρκεί από λίγες ώρες μέχρι λίγες μέρες, είναι πολύ πιθανό να σχετίζεται με αλλεργία σε κάποιο φάρμακο ή κάποιο τρόφιμο.

Η οξεία κνίδωση διαρκεί λιγότερο από έξι εβδομάδες, συνήθως τα εξανθήματα είναι πιο έντονα και εκτεταμένα και πολλές φορές σχετίζονται με τη λήψη συγκεκριμένης τροφής ή φαρμάκου.

Εικ. 5. Χρόνια ιδιοπαθής κνίδωση

Ως χρόνια κνίδωση ορίζεται η κνίδωση που, ανεξαρτήτως αιτίας διαρκεί περισσότερο από έξι εβδομάδες. Εκδηλώνεται με εμφάνιση πομφών και/ή αγγειοοιδήματος σε καθημερινή βάση, σε πολλά σημεία του σώματος ταυτόχρονα. Η διάρκεια του κάθε πομφού δεν ξεπερνάει τις 24 ώρες και, όταν υποχωρήσει, το δέρμα είναι φυσιολογικό και δεν παραμένει μόνιμη βλάβη.Συνήθως δεν σχετίζεται άμεσα με λήψη τροφών ή φαρμάκων. Παρ’όλα αυτά ο ασθενής θα πρέπει να είναι προσεκτικός όσον αφορά κυρίως στη λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων.

Τέλος, υπάρχουν οι λεγόμενες φυσικές κνιδώσεις. Είναι οι κνιδώσεις που προκαλούνται μετά από έκθεση σε φυσικούς παράγοντες, όπως το κρύο, η ζέστη, ο ήλιος, κ.α. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι παρακάτω μορφές:

  • Kνίδωση εκ ψύχους
  • Επιβραδυνόμενη κνίδωση εκ πίεσης
  • Κνίδωση από θερμότητα εξ’ επαφής
  • Ηλιακή κνίδωση
  • Συμπτωματικός δερμογραφισμός
  • Κνίδωση/ΑΟ εκ δονήσεως
  • Υδατογενής κνίδωση
  • Χολινεργική κνίδωση
  • Kνίδωση εξ επαφής

 

Share

Κνίδωση – Γενικά

Εικ. 1 Τσουκνίδα (urtica)

Η λέξη κνίδωση προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη κνίδη, που σημαίνει τσουκνίδα.

Πολλές φορές θα έχετε ακούσει να χρησιμοποιείται και η λέξη ουρτικάρια. Προέρχεται από τη λέξη urtica, που επίσης σημαίνει τσουκνίδα στα λατινικά. Και είναι λογικό να δίνονται τέτοια ονόματα σε μια πάθηση, που το κύριο χαρακτηριστικό της είναι εμφάνιση εξανθημάτων που είναι ακριβώς ίδια με αυτά που προκαλούνται μετά επαφή με τα φύλλα της τσουκνίδας (εικόνα 1) και που συνοδεύονται από έντονο κνησμό.

Η κνίδωση είναι η πιο συχνή εκδήλωση αλλεργίας στο δέρμα. Ένας στους πέντε παγκοσμίως, δηλαδή πάνω από το 20% των ανθρώπων, θα εκδηλώσουν κνίδωση κάποια στιγμή στη ζωή τους. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, διαρκεί λίγες μέρες και είναι περιστασιακή. Η εξέλιξη και η βαρύτητα της κνίδωσης θα συζητηθεί πιο κάτω.

Η κνίδωση χαρακτηρίζεται από πομφούς (ή καντήλες ή πετάλες όπως λέγονται από πολλούς).

Εικ. 2 Κνίδωση, πομφοί, ερύθημα

Όπως φαίνεται στην εικόνα 2, οι πομφοί είναι λευκωπές ή ερυθρωπές μικρές πλάκες που είναι διογκωμένες, λόγω οιδήματος στο δέρμα, περιβάλλονται από ερύθημα σαν στεφάνη και χαρακτηρίζονται από έντονη φαγούρα, ενώ κάποιες φορές μπορεί να υπάρχει κάψιμο ή και πόνος. Τα εξανθήματα αυτά εμφανίζονται ξαφνικά, σε διάφορα σημεία του σώματος και συνήθως διαρκούν λίγες ώρες μέχρι να εξαφανισθούν από τα σημεία όπου είναι και να εμφανισθούν αλλού. Δεν αφήνουν κανένα σημάδι όταν εξαφανισθούν, εκτός ίσως από τα σημάδια του έντονου ξυσίματος.

Εικ. 3 Αγγειοοίδημα χειλέων (Α,Γ), χεριών (Β), βλεφάρων (Δ)

Κάποιες φορές και σε ποσοστό 40-60% μπορεί να συνυπάρχει και αγγειοοίδημα (εικόνα 3).

Το αγγειοοίδημα είναι το οίδημα, το “πρήξιμο” στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος. Οφείλεται στην απελευθέρωση ουσιών από τα μαστοκύτταρα, οι οποίες προκαλούν τη συγκέντρωση υγρών στα συγκεκριμένα σημεία. Μπορεί να εμφανισθεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος. Οι συνηθέστερες εντοπίσεις είναι στα χείλη, στη γλώσσα, στα βλέφαρα (σε ένα ή και στα δυο μαζί), στις παλάμες και στα πέλματα. Συνήθως το αγγειοοίδημα είναι ωχρό. Αν υπάρχει και εξάνθημα, μπορεί να εμφανίζεται ερυθρότητα επιφανειακά. Τα αγγειοοιδήματα συνήθως διαρκούν περισσότερο από 24 ώρες. Υποχωρούν βαθμιαία και η συνολική διάρκειά τους είναι περίπου 48-72 ώρες. Σπάνια συνοδεύονται από κνησμό.

Στην περίπτωση της χρόνιας κνίδωσης, αγγειοοίδημα μπορεί να εκδηλωθεί σε 4 στους 10 πάσχοντες. Συνήθως εμφανίζεται στο πρόσωπο (χείλη ή βλέφαρα), παλάμες, πέλματα και είναι ακίνδυνο. Αυτό σημαίνει ότι είναι απίθανο να εκδηλωθεί σε όργανα όπου μπορεί να υπάρξει κίνδυνος για τη ζωή του πάσχοντα, όπως είναι ο λάρυγγας ή άλλο εσωτερικό όργανο όπως έντερο, εγκέφαλος ή άλλο. Εμπύρετα νοσήματα όπως και η λήψη κάποιων φαρμάκων από ασθενείς με χρόνια κνίδωση μπορεί να προκαλέσει αγγειοοίδημα και πρέπει να αποφεύγονται. Τέτοια φάρμακα είναι συγκεκριμένα παυσίπονα και αντιπυρετικά παρόμοια της ασπιρίνης.

Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά αίτια αγγειοοιδήματος που αναφέρονται λεπτομερώς εδώ.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ο Αλλεργιολόγος είναι ο πλέον κατάλληλος για τη σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση.

 

 

Share

Λίγα λόγια για το δέρμα μας…

Το δέρμα, αναλογικά είναι το μεγαλύτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος. Η επιφάνεια που καλύπτει φτάνει μέχρι τα δύο τετραγωνικά μέτρα ενώ το βάρος του φτάνει μέχρι τα 12 κιλά και αποτελεί το 15% του συνολικού βάρους. Είναι πολύ ζωτικό όργανο αφού είναι υπεύθυνο για μια σειρά βασικών λειτουργιών, ενώ παράλληλα, αποτελεί και δείκτη για την εκδήλωση παθήσεων σε διάφορα όργανα.

Η δομή του δέρματος

Εικ.1 Δέρμα-δομή

Με περισσότερες από 1,5 εκατομμύρια νευρικές απολήξεις διάχυτα κατανεμημένες, το δέρμα είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται τις διαφορετικές αποχρώσεις του πόνου, ξεκινώντας από την απλή επαφή και τις απλές δονήσεις μέχρι τον έντονο πόνο, να νιώθει και να αισθάνεται πίεση συμβάλλοντας στη σωστή αντίληψη της θέσης του σώματος και στην κίνηση, ενώ τέλος με την αντίληψη της ζέστης και του κρύου και γενικότερα των αλλαγών στη θερμοκρασία, συμβάλλει στην προστασία του σώματος με την έκκριση ιδρώτα. Το δέρμα είναι ένα δυναμικό όργανο, που μπορεί να απορροφήσει ουσίες από το περιβάλλον, όπως για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια εφαρμογής προϊόντων περιποίησης ή φαρμάκων με την μορφή τοπικών επιθεμάτων. Είναι ένας φυσιολογικός φραγμός που εμποδίζει τόσο παθητικά όσο και ενεργητικά την είσοδο των μικροβίων στον οργανισμό.

Το δέρμα έχει τρεις στιβάδες (εικ. 1):

  • Την επιδερμίδα, που είναι η εξωτερική στιβάδα του δέρματος, και παρέχει άμεση προστασία από τους εξωτερικούς παράγοντες, ενώ είναι υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για την εξωτερική εμφάνιση του ατόμου
  • Το δέρμα, ακρίβως κάτω από την επιδερμίδα που, μεταξύ άλλων, περιέχει ισχυρό συνδετικό ιστό, τα θυλάκια των τριχών και τους ιδρωτοποιούς αδένες.
  • Την υποδόρια στιβάδα, που βρίσκεται πιο βαθιά και σχηματίζεται κυρίως από λίπος και συνδετικό ιστό.

Συνοπτικά, οι κύριες λειτουργίες που επιτελεί το δέρμα είναι:

  1. Προστατευτική λειτουργία. Το δέρμα δρα προστατευτικά, εμποδίζοντας βλαπτικούς παράγοντες του περιβάλλοντος καθώς και την ηλιακή ακτινοβολία να βλάψουν το σώμα μας. Η φυσική σκληρότητά του αποτρέπει την είσοδο βλαβερών χημικών και την εισβολή οργανισμών, όπως βακτηρίων και ιών και παράγει σμήγμα που είναι απαραίτητο για την καλή διατήρηση του δέρματος. Παράλληλα, περιβάλλει τα διάφορα όργανα του σώματος και με αυτό τον τρόπο παρέχει μηχανική στήριξη και τα διατηρεί στη θέση τους.
  2. Θερμορυθμιστική λειτουργία. Η εφίδρωση είναι η παραγωγή κι εξάτμιση του ιδρώτα μέσω των ιδρωτοποιών αδένων που είναι κατανεμημένοι με μεγάλη πυκνότητα σε όλο το σώμα. Ο μηχανισμός της εφίδρωσης παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος σε συνδυασμό με τη διαστολή ή συστολή των αγγείων (αρτηριδίων και φλεβιδίων) που βρίσκονται επιφανειακά στο δέρμα. Με αυτό τον τρόπο αποβάλλεται θερμότητα όταν απαιτείται (αυξημένη θερμοκρασία περιβάλλοντος, άσκηση κ.α.) ή μειώνεται η απώλεια θερμότητας (ψυχρό περιβάλλον, κολύμπι κ.α.), ώστε να διατηρείται όσο το δυνατό πιο σταθερή η θερμοκρασία του σώματος.
  3. Αισθητήρια λειτουργία. Το δέρμα είναι το πρώτο όργανο του σώματος που έρχεται άμεσα και συνεχώς σε επαφή με το περιβάλλον. Μεταδίδει ερεθίσματα όπως αυτό της αφής, του θερμού, του ψυχρού, της πίεσης, της θέσης, της κίνησης και του πόνου, μέσω ενός τεράστιου δικτύου αισθητικών νευρώνων.
  4. Παραγωγή βιταμίνης D, που είναι αναγκαία για την ανάπτυξη και τη συντήρηση των οστών μας και παράγεται κυρίως στο δέρμα υπό την επίδραση του ηλιακού φωτός. Το δέρμα επίσης συμμετέχει στο μεταβολισμό ορισμένων ορμονών από τις οποίες εξαρτώνται τα δευτερογενή χαρακτηριστικά του φύλου.
  5. Το δέρμα παίζει σημαντικό ρόλο συμμετέχοντας στους ανοσολογικούς μηχανισμούς με την παρουσία διαφόρων κυττάρων, όπως κύτταρα Langerhans.
  6. Το δέρμα ανανεώνεται συνεχώς με την απομάκρυνση των νεκρών κυττάρων της επιφάνειας. Αυτό επιτυγχάνεται με μια διαδικασία γνωστή ως κερατινοποίηση, όπου, καθώς παράγονται συνεχώς νέα κύτταρα στη βασική στιβάδα, τα προηγούμενα ανεβαίνουν προς την επιδερμίδα, χάνοντας σταδιακά τη λειτουργικότητά τους μέχρι που αποπίπτουν.

Το δέρμα δεν είναι ένας στατικός φραγμός που απλά περιβάλλει και προστατεύει το ανθρώπινο σώμα. Οι λειτουργίες του δέρματος επηρεάζονται και τροποποιούνται συνεχώς κατά τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου. Αυτό είναι πολύ βασικό γιατί με αυτό τον τρόπο το δέρμα μπορεί να προσαρμόζεται πιο εύκολα σε δεδομένες συνθήκες.

Οι παράγοντες που επηρρεάζουν τη λειτουργία του δέρματος αναφέρονται παρακάτω:

  1. Ηλικία – η διαπερατότητα και απορροφητικότητα του δέρματος είναι μεγαλύτερη στα νεογέννητα και στα παιδιά σε σχέση με τους ενήλικες.
  2. Από την κατάσταση του δέρματος. Σε τραύματα ή εκδορές η διαπερατότητα είναι πολύ αυξημένη. Χημικές ουσίες επίσης που μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμό, προκαλούν παράλληλα και την αύξηση της διείσδυσης
  3. Ενυδάτωση του δέρματος – η διαπερατότητα είναι μεγαλύτερη στην ενυδατωμένη επιδερμίδα σε σχέση με το ξηρό δέρμα και αυτό γιατί η ενυδάτωση αυξάνει τη διαπερατότητα της κεράτινης στιβάδας. Το νερό αυξάνει δραστικά και ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τη διαπερατότητα του δέρματος σε αντίθεση με τα λιπαρά συστατικά τα οποία δεν έχουν καμία επίδραση.
  4. Η υπεραιμία – αγγειοδιαστολή των αιμοφόρων αγγείων μετά από επίδραση διαφόρων ερεθισμάτων όπως ηλιακό φως, έντονη άσκηση, τριβή κ.λ.π. προκαλούν είτε τοπικά είτε σε όλο το δέρμα, αύξηση της διαπερατότητας
  5. Διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η υγρασία, η ξηρασία, η έκθεση στον ήλιο, καθώς και η χρήση διαφόρων φαρμάκων.

Το δέρμα λοιπόν επιτελεί μια σειρά από πολύ σημαντικές λειτουργίες, ενώ παράλληλα διαμορφώνει την εικόνα του ατόμου προς τα έξω, επηρεάζοντας σε μεγάλο βαθμό και την προσωπικότητά του. Οποιαδήποτε λοιπόν δερματοπάθεια, πέρα από τα συμπτώματα που προκαλεί και τις ιατρικές παθήσεις που μπορεί να υποκρύπτει, επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής του ατόμου και επιδρά δυσμενώς στην ψυχική του διάθεση.

Οι παθήσεις του δέρματος μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία, τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν φαίνεται να υπάρχει διαφορά στη συχνότητα εμφάνισης ανάμεσα στα δυο φύλλα, αν και μπορεί να υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις. Έτσι, η ατοπική δερματίτιδα είναι πιο συχνή στα αγόρια μέχρι την ηλικία των έξι ετών. Αυτό όμως αλλάζει μετά την ηλικία των οκτώ ετών, οπότε γίνεται πιο συχνή στα κορίτσια.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μία δερματική πάθηση μπορεί να είναι μία τυχαία πρώτη εκδήλωση ενός συστηματικού νοσήματος και να υποδηλώνει ένα σοβαρότερο πρόβλημα υγείας, καθώς το δέρμα μας είναι ο καθρέφτης της γενικότερης υγείας του οργανισμού και αντανακλά την σωστή ή όχι λειτουργία του συνόλου των  συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού.

Ανάμεσα στις άλλες, μια πολύ συχνή δερματοπάθεια αλλεργικής αιτιολογίας είναι η κνίδωση.

Share

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ