Tag Archives: ανοσοθεραπεία

Ανοσοθεραπεία

Tags : 

Η ανοσοθεραπεία Εμβόλια απευαισθητοποίησηςή θεραπεία απευαισθητοποιήσεως (αλλεργικά εμβόλια) αποτελεί μορφή «θεραπείας» για περιπτώσεις αλλεργικής ρινίτιδας, αλλεργικού βρογχικού άσθματος και αλλεργίας  στο δηλητήριο των Υμενοπτέρων (σφηκών και μελισσών). Η θεραπεία αυτή διενεργείται σε επιλεγμένους ασθενείς και όχι σε κάθε ασθενή με θετικές δερματικές δοκιμασίες (αλλεργικά tests). Προτιμώνται ασθενείς με ελάχιστες ευαισθησίες ή μονοευαισθησίες (ευαισθησία σε ένα μόνον αλλεργιογόνο). Όσο περισσότερα είναι τα θετικά αλλεργιογόνα τόσο περιορίζεται η αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας.

Με την ανοσοθεραπεία επιχειρείται η μόνιμη αποκατάσταση του προβλήματος (ρινίτιδας και/ή άσθματος, αναφυλαξίας)

Η διάρκεια της θεραπείας είναι 3 έως 5 έτη και η χορήγηση των αλλεργιογόνων εκχυλισμάτων γίνεται είτε υποδορίως (στον βραχίονα με μικρές ενέσεις), είτε με τη μορφή υπογλωσσίων σταγόνων. Η ανοσοθεραπεία διενεργείται με εκχυλίσματα γύρεων, ακάρεων οικιακής σκόνης, αλλεργιογόνων γάτας και σκύλου και εκχυλίσματα ορισμένων μυκήτων.

Κλασική ‘ενέσιμη’ ανοσοθεραπεία

Ενέσιμη ανοσοθεραπεία και παιδιά

Ενέσιμη ανοσοθεραπεία

Στην περίπτωση της κλασικής «ενέσιμης» ανοσοθεραπείας, η θεραπεία διακρίνεται σε δύο φάσεις:

  • Την αρχική φάση, στην οποία τα εμβόλια (ένα ή δύο) γίνονται κάθε εβδομάδα για 1,5-3 μήνες. Σε κάθε επίσκεψη, αυξάνονται σταδιακά οι χορηγούμενες δόσεις, μεχρι να φτάσυμε στην τελική δόση, που ειναι και η μεγαλύτερη,
  • Στη θεραπεία συντηρήσεως, κατά την οποία τα εμβόλια γίνονται κάθε 4 εβδομάδες με κατά το δυνατόν σταθερές δόσεις.

Η θεραπεία γίνεται καθ΄όλη τη διάρκεια του έτους και απαιτεί σχολαστική συμμόρφωση του ασθενούς με τα προγραμματισμένα ραντεβού (για λόγους ασφαλείας του ασθενούς). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ελάχιστες και κατά κύριο λόγο τοπικές. Ο χρόνος αναμονής μεταξύ των εμβολίων είναι 15 λεπτά και ο χρόνος αναμονής μετά το δεύτερο εμβόλιο είναι 40 λεπτά. Κάθε φορά, πριν την χοήγηση της ένεσης προηγείται υποχρεωτικά η κλινική εξέταση του ασθενούς.

Η ενέσιμη ανοσοθεραπεία θεωρείται ότι  υπερτερεί σε σχέση με την υπογλώσσια, γιατί έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Υπογλώσσια ανοσοθεραπεία

Υπογλώσσια ανοσοθεραπεία

Η υπογλώσσια ανοσοθεραπεία έχει το πλεονέκτημα ότι απαιτεί περιστασιακή μόνον παρακολούθηση (κάθε 2-3 μήνες) από τον Αλλεργιολόγο, επειδή η ανοσοθεραπεία γίνεται από τον ίδιο τον ασθενή στο σπίτι του βάσει συγκεκριμένου προγράμματος. Και στη θεραπεία αυτή υφίσταται «αρχική φάση» και «φάση συντηρήσεως». Στην περίπτωση της αλλεργίας στις γύρεις η δόση της ανοσοθεραπείας μειώνεται κατά την ανθοφορία των αλλεργιογόνων φυτών. Για τα υπόλοιπα αλλεργιογόνα (κατοικίδια ζώα, ακάρεα) η δόση είναι σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Στην υπογλώσσια ανοσοθεραπεία οι ανεπιθύμητες παρενέργειες είναι ελάχιστες και κατά κύριο λόγο τοπικές (περιοχή στόματος/ γλώσσας ή ήπιο άλγος στο στομάχι) που προλαμβάνονται και αντιμετωπίζονται, βάσει οδηγιών, πολύ εύκολα.

Η υπογλώσσια ανοσοθεραπεία υπερτερεί της ενέσιμης στο ότι είναι πιο ασφαλής και ο ασθενής την λαμβάνει μόνος του.

 

Share

Αλλεργίες της Άνοιξης

Tags : 

“Την άνοιξη αν δεν την βρεις, τη φτιάχνεις” είχε πει ο Οδυσσέας Ελύτης για να τονίσει την ομορφιά της εποχής που σηματοδοτεί το τέλος του χειμώνα και μαζί μ’ αυτόν την αναγέννηση της φύσης, την έκρηξη των χρωμάτων στο φυσικό περιβάλλον, αλλά και τη διάθεση να βγεις στην εξοχή για να την συναντήσεις.
Για πολλούς όμως σηματοδοτεί και την κορύφωση των συμπτωμάτων τους, την επιδείνωση της κακής τους διάθεσης και την αποφυγή του έξω κόσμου,  μέχρι να περάσουν οι λεγόμενες “αλλεργίες της Άνοιξης”.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις στατιστικές, ένας στους τρεις Έλληνες θα αναπτύξει κάποιου είδους αλλεργία κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Τι συμπτώματα έχουν οι ανοιξιάτικες αλλεργίες;

Η εποχική αλλεργική ρινίτιδα εκδηλώνεται συνήθως με έντονο κνησμό στη μύτη, συνεχής υδαρή καταρροή για την οποία απαιτείται μεγάλος αριθμός χαρτομάντιλων καθημερινά, πολύ συχνά και έντονα φταρνίσματα και μεγάλη ρινική συμφόρηση με επακόλουθο καρηβαρία [πονοκέφαλος, “βαρύ” κεφάλι]. Υπάρχει ακόμα έντονος κνησμός στην υπερώα, το φάρυγγα και στο λάρυγγα, που μπορεί να προκαλεί βήχα ο οποίος είναι συνήθως ξηρός και αρκετά ενοχλητικός.
Πολύ συχνά η αλλεργική ρινίτιδα/ρινοεπιπεφυκίτιδα είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση μιας σειράς άλλων επιπλοκών, όπως παραρρινοκολπίτιδα, μέση ωτίτιδα, άπνοια κατά τον ύπνο, επιδείνωση και αύξηση των αναπνευστικών λοιμώξεων και βέβαια την πιθανή εκδήλωση αλλεργικού βρογχικού άσθματος ή την επιδείνωση του ήδη υπάρχοντος. Οι συνήθεις ένοχοι είναι οι γύρεις των φυτών αλλά και οι μύκητες της ατμόσφαιρας που, ενώ υπάρχουν όλο το χρόνο, παρουσιάζουν εποχική έξαρση την Άνοιξη και το Φθινόπωρο.
Η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία αν και πιο συχνά εκδηλώνεται στην εφηβεία και στην νεαρή ενήλικο ζωή. Όσο πιο μεγάλη είναι η ηλικία εκδήλωσης αλλεργικής ρινίτιδας, τόσο πιο αυξημένος είναι και ο κίνδυνος εκδήλωσης βρογχικού άσθματος. Την τελευταία δεκαετία, η συχνότητα τόσο της εποχικής όσο και της χρόνιας ρινίτιδας παρουσιάζει μεγάλη έξαρση. Βάσει επιδημιολογικών μελετών φαίνεται να έχει τετραπλασιαστεί!
Μια από τις πλέον σοβαρές επιπλοκές της αλλεργικής ρινίτιδας είναι η εκδήλωση βρογχικού άσθματος. Οι πάσχοντες από αλλεργική ρινίτιδα, εμφανίζουν 30-85% πιθανότητα να εκδηλώσουν την ίδια περίοδο και συμπτώματα βρογχικού άσθματος. Συνήθως η εκδήλωση βρογχικού άσθματος γίνεται μέσα σε πέντε ως οκτώ χρόνια από την έναρξη του προβλήματος.
Το βρογχικό άσθμα είναι χρόνια νόσος των πνευμόνων. Χαρακτηρίζεται από βήχα, ο οποίος είναι συνήθως ξηρός και εμφανίζεται νωρίς το πρωί και αργά το βράδυ και στένωση των αεραγωγών με αίσθημα βάρους ή πίεσης στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή και συριγμό στην εκπνοή (“βράσιμο”, ή “γατάκια”). Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οφείλεται σε αλλεργία σε κάποιον εξωτερικό παράγοντα, το αλλεργιογόνο, το οποίο όπως και στην περίπτωση της αλλεργικής ρινίτιδας μπορεί να είναι γύρη, ακάρεα οικιακής σκόνης, μύκητες της ατμόσφαιρας και επιθήλια ζώων όπως σκύλος, γάτα και, σπανιότερα ινδικό χοιρίδιο, άλογο κ.λπ. και χαρακτηρίζεται τότε ως αλλεργικό βρογχικό άσθμα.
Το ποσοστό εκδήλωσης βρογχικού άσθματος στην παιδική ηλικία κυμαίνεται από 8-15% και είναι πιο συχνό στα αγόρια. Βάσει των στατιστικών το 35-50% των παιδιών στην εφηβεία σταματούν να έχουν πρόβλημα. Τα μισά από αυτά όμως, θα εκδηλώσουν ξανά συμπτώματα άσθματος στην ηλικία μεταξύ 25-35 ετών.
Την Άνοιξη όμως μπορεί να εκδηλωθούν και συμπτώματα από το δέρμα. Πρόκειται για εξανθήματα τύπου κνίδωσης εξ επαφής που εμφανίζονται όταν το δέρμα έρχεται σε επαφή με κάποια ουσία που το ερεθίζει, όπως π.χ. τα τριχίδια της κάμπιας, είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω του αέρα. Εμφανίζεται αρχικά ερεθισμός του δέρματος στα σημεία επαφής, που κατόπιν θα οδηγήσει συνήθως σε εξάνθημα, κυρίως στα εκτεθειμένα μέρη του σώματος, στο λαιμό και στο πρόσωπο. Μαζί με τα εξανθήματα μπορεί να εμφανιστεί έντονος κνησμός και πρήξιμο και, σπανιότερα, αίσθημα δύσπνοιας.
Τέλος, την Άνοιξη είναι πιο συχνά τα περιστατικά με συμπτώματα αλλεργίας μετά από τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας. Η συνήθης αναμενόμενη αντίδραση είναι τοπικό οίδημα, πόνος και έντονο αίσθημα κνησμού στο σημείο του νυγμού που αντιμετωπίζεται με τοπικά επιθέματα αμμωνίας και αντιϊσταμινικής αλοιφής.
Στα άτομα που έχουν αλλεργία στο δηλητήριο της μέλισσας ή σφήκας μπορεί να εκδηλωθεί έντονη και μεγάλη αντίδραση στο σημείο του τσιμπήματος και κάποια ή όλα από τα παρακάτω συμπτώματα όπως εξανθήματα κνίδωσης σε όλο το σώμα, συμπτώματα ρινίτιδας, αίσθημα δύσπνοιας, ζάλη με ταχυκαρδία, εμβοές ωτών και εφίδρωση. Τα επεισόδια αυτά μπορεί να εξελιχθούν ως πολύ επικίνδυνα και θα πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα. Θα πρέπει να υπάρχει πάντα set αντιμετώπισης με φάρμακα περιλαμβανομένης και αυτοενέσιμης αδρεναλίνης για χρήση με βάση τις οδηγίες του Αλλεργιολόγου.

Πως καταλαβαίνω ότι έχω αλλεργία;

Η διάγνωση των αλλεργικών παθήσεων του αναπνευστικού στηρίζεται στη λήψη πλήρους και λεπτομερέστατου ιστορικού και στη διενέργεια δερματικών δοκιμασιών δια νυγμού (skin prick tests) από τον Αλλεργιολόγο, με εκχυλίσματα που περιέχουν τα υπεύθυνα αλλεργιογόνα και γίνεται στο χώρο του ιατρείου.
Η σπιρομέτρηση είναι μια απλή και χρήσιμη εξέταση των πνευμόνων για τον έλεγχο της αναπνευστικής λειτουργίας.

Ποιά είναι η θεραπεία τους;

Η αντιμετώπιση των αλλεργικών παθήσεων στηρίζεται στην αποφυγή του υπεύθυνου αλλεργιογόνου και στην αντιμετώπιση με φαρμακευτική θεραπεία η οποία μειώνει ή σταματά τα συμπτώματα. Η πλήρης απαλλαγή από αυτές επιτυγχάνεται με την ανοσοθεραπεία ή θεραπεία απευαισθητοποίησης [εμβόλια αλλεργίας] που διενεργούνται από ειδικό Αλλεργιολόγο.
Σε όλες αυτές τις παθήσεις, η γνώση των συνεπειών και η χρήση των κατάλληλων φαρμάκων θα βοηθήσουν και τους αλλεργικούς ασθενείς να μη φοβούνται τον ερχομό της Άνοιξης και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους.

Share

Αλλεργίες του Χειμώνα

Αλλεργίες του Χειμώνα

Tags : 

Αν νομίζετε ότι οι αλλεργίες εμφανίζονται μόνο την Άνοιξη και σας ταλαιπωρούν μόνο για δυο-τρεις μήνες, κάνετε μεγάλο λάθος. Ανάλογα με τις ευαισθησίες που μπορεί ο καθένας μας να εμφανίζει, είναι δυνατό να εμφανιστούν συμπτώματα αλλεργίας όλο το χρόνο και επομένως και το χειμώνα.
Για να τα πάρουμε από την αρχή όμως τα πράγματα θα πρέπει να δούμε τι σημαίνει αλλεργία. H λέξη δημιουργήθηκε από τον Αυστριακό γιατρό Κλέμενς Φον Πιρκέτ το 1906 από τις αρχαιοελληνικές “ἄλλος” και “ἔργον”. Όπως φανερώνει και η ετυμολογία της, η λέξη σημαίνει την ασυνήθιστη, υπερβολική και μη-αναμενόμενη αντίδραση του οργανισμού έναντι μιας ξένης προς τον οργανισμό, ουσίας, που λέγεται αλλεργιογόνο και η οποία συνήθως είναι αβλαβής όπως π.χ. οι γύρεις.
Στους περισσότερους ανθρώπους η επαφή με το αλλεργιογόνο είναι ασυμπτωματική και ακίνδυνη. Μπορεί δηλαδή ο καθένας να φάει οτιδήποτε, να πάρει κάποιο φάρμακο, να πάει βόλτα στην εξοχή, χωρίς να εμφανίσει κάποιο πρόβλημα. Ένα άτομο όμως που είναι ευαισθητοποιημένο έναντι ενός συγκεκριμένου αλλεργιογόνου, όταν έρθει σε επαφή με αυτό είτε μέσω αναπνοής, είτε μέσω τροφής είτε παίρνοντας το ως φάρμακο θα εκδηλώσει μια σειρά συμπτωμάτων που μπορεί να ποικίλλουν από αυτά της αλλεργικής ρινίτιδας με ή χωρίς συνοδό επιπεφυκίτιδα, μέχρι απειλητικές για τη ζωή αλλεργικές αντιδράσεις όπως π.χ. μετά από νυγμό μέλισσας ή σφήκας.

Πώς όμως γίνεται κάποιος αλλεργικός;
Σήμερα είναι γνωστό ότι η οικογενειακή (γενετική) προδιάθεση σε συνδυασμό με το περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο στην εκδήλωση των αλλεργικών παθήσεων. Προηγείται πάντα μια περίοδος ευαισθητοποίησης του ασθενούς η οποία μπορεί να είναι από ένα έως αρκετά χρόνια. Κατά την περίοδο αυτή, ο ασθενής έρχεται σε επαφή με το αλλεργιογόνο, το οποίο μπορεί να είναι γύρη, ακάρεα οικιακής σκόνης, τρίχωμα σκύλου ή γάτας κ.λ.π. χωρίς να εμφανίζει συμπτώματα. Κάποια στιγμή όμως, η οποία δεν μπορεί να καθορισθεί εκ των προτέρων πότε θα είναι, ο οργανισμός αναπτύσσει αντισώματα (ειδικές IgE ανοσοσφαιρίνες). Τα αντισώματα αυτά βρίσκονται πάνω σε κύτταρα που λέγονται μαστοκύτταρα και βρίσκονται σε όλους τους βλεννογόνους π.χ. της μύτης, των οφθαλμών, των βρόγχων και στο δέρμα. Τα αντισώματα αυτά μόλις έρθουν σε επαφή με το αλλεργιογόνο, όπως η γύρη, το οποίο π.χ. στην μύτη έρχεται μέσω του αέρα που αναπνέουμε, αντιδρούν εναντίον του, αντιμετωπίζοντάς το ως εχθρό σε μια προσπάθεια να το αποβάλλουν από τον οργανισμό. Από την αλλεργική αυτή αντίδραση προκαλείται η αλλεργική φλεγμονή που ανάλογα με την εντόπιση εκδηλώνεται με συμπτώματα ρινίτιδας ή άσθματος ή με κνιδωτικά εξανθήματα στο δέρμα.
Ποια είναι τα πιο συνηθισμένα αλλεργικά νοσήματα το χειμώνα;
Η αλλεργική ρινίτιδα και το αλλεργικό βρογχικό άσθμα πολύ συχνά εμφανίζονται και τους χειμερινούς μήνες και χαρακτηρίζονται ως χρόνια ή εμμένουσα αλλεργική ρινίτιδα και ολοετές βρογχικό άσθμα αντίστοιχα.
Η χρόνια αλλεργική ρινίτιδα έχει συμπτώματα που εμφανίζονται σχεδόν καθημερινά με κυρίαρχο σύμπτωμα τη μόνιμη ρινική συμφόρηση [“μπούκωμα”], με συχνό επακόλουθο την επιπλοκή της με παρραρινοκολπίτιδα.
Το βρογχικό άσθμα είναι χρόνια νόσος των πνευμόνων. Χαρακτηρίζεται από μόνιμη φλεγμονή των αεραγωγών που με τη σειρά της προκαλεί υπεραντιδραστικότητα των βρόγχων και στένωση των αεραγωγών. Η υπεραντιδραστικότητα αυτή εκδηλώνεται με βήχα, ο οποίος είναι συνήθως ξηρός και εμφανίζεται νωρίς το πρωί και αργά το βράδυ και η στένωση των αεραγωγών με αίσθημα βάρους ή πίεσης στο στήθος, δυσκολία στην αναπνοή και συριγμό στην εκπνοή (“βράσιμο”, ή “γατάκια”). Συνυπάρχει πολύ συχνά με αλλεργική ρινίτιδα. Μάλιστα θεωρείται ότι σε πολλές περιπτώσεις, η εκδήλωση βρογχικού άσθματος είναι μια από τις πλέον σοβαρές επιπλοκές της αλλεργικής ρινίτιδας. Οι στατιστικές λένε ότι οι πάσχοντες από αλλεργική ρινίτιδα, εμφανίζουν 30-85% πιθανότητα να εκδηλώσουν την ίδια περίοδο και συμπτώματα βρογχικού άσθματος.
Τα αλλεργιογόνα που είναι υπεύθυνα για την εκδήλωση χρόνιας αλλεργικής ρινίτιδας και άσθματος το χειμώνα είναι συνήθως τα ακάρεα της οικιακής σκόνης και οι μύκητες. Τα ακάρεα της οικιακής σκόνης είναι αόρατοι διά γυμνού οφθαλμού, μικροσκοπικοί οργανισμοί και είναι το κοινότερο αεροαλλεργιογόνο παγκοσμίως. Στην Ελλάδα τα πιο συχνά είναι το Dermatophagoides pteronyssinus και το Dermatophagoides farinae. Οι μικροοργανισμοί αυτοί είναι αρθρόποδα και τρέφονται από τα νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας μας. Δεν μας δαγκώνουν και έτσι δεν μεταδίδουν ασθένειες. Tα αλλεργιογόνα βρίσκονται στα απεκκρίματά τους. Οι ιδανικές συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας είναι αυτές ενός συνηθισμένου σπιτιού. Υπάρχουν παντού αλλά βρίσκονται σε πολύ μεγάλους αριθμούς σε μαξιλάρια, μοκέτες, στρώματα, υφασμάτινα έπιπλα, κουρτίνες, χαλιά, κι όπου αλλού συγκεντρώνεται σκόνη. Σε ένα γραμμάριο, οικιακής σκόνης μπορεί να βρίσκονται από 100 μέχρι και 15.000 ακάρεα. Στα σπίτια μας πολλαπλασιάζονται όλο το χρόνο αλλά τα συμπτώματα είναι πολύ μικρότερης έντασης το Καλοκαίρι αφού φεύγουν κουβέρτες και χαλιά και τα παράθυρα είναι περισσότερες ώρες ανοικτά. Αν σκεφτείτε ότι το 25-30% της ημέρας μας το περνάμε στην κρεβατοκάμαρα, παρέα με τα ακάρεα, καταλαβαίνετε γιατί πρέπει να αφαιρεθούν όλα τα χαλιά, μοκέτες, φλοκάτες, πατάκια ιδιαίτερα σε αυτό το δωμάτιο.
Πρέπει να τονιστεί ότι τα τελευταία δύο χρόνια παρατηρείται στη χώρα μας, αύξηση των εξάρσεων βρογχικού άσθματος το χειμώνα δυσανάλογα σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα. Είναι πολύ πιθανό αυτό να οφείλεται στην επιβάρυνση της ατμόσφαιρας από σωματίδια που προέρχονται από την αλόγιστη χρήση τζακιών με καύση ακατάλληλων υλικών στα μεγάλα αστικά κέντρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση σωματιδίων τα οποία λόγω του πολύ μικρού τους μεγέθους, καταλήγουν βαθιά μέσα στους πνεύμονες όπου μπορούν να παραμείνουν επί μήνες, προκαλώντας δομικές βλάβες και χημικές αλλοιώσεις
Η αντιμετώπιση των αλλεργικών παθήσεων του αναπνευστικού στηρίζεται πρώτον, στην αποφυγή του υπεύθυνου αλλεργιογόνου με τη λήψη αντίστοιχων μέτρων, δεύτερον στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων με φαρμακευτική θεραπεία και τρίτον, στην απαλλαγή, δηλαδή στην πλήρη ίαση μέσω ανοσοθεραπείας ή θεραπείας απευαισθητοποίησης όταν πληρούνται οι ανάλογες προϋποθέσεις. Ο Αλλεργιολόγος σας θα σας δώσει τις κατάλληλες οδηγίες και την αντίστοιχη θεραπεία, μόλις επιβεβαιωθεί η διάγνωση μέσω του ειδικού αλλεργιολογικού ελέγχου.
Κνίδωση – Κνίδωση εκ ψύχους.
Με τον όρο κνίδωση εννοούμε την εμφάνιση ερυθρών δερματικών βλαβών που συνήθως εξέχουν από το δέρμα σχηματίζοντας πομφούς. Τα εξανθήματα συνοδεύονται συνήθως από κνησμό και το καθένα από αυτά διαρκεί λιγότερο από 18-24 ώρες. Αυτό όμως που συμβαίνει είναι να εξαφανίζονται σταδιακά τα εξανθήματα κατά τόπους, αλλά ταυτόχρονα να εμφανίζονται καινούρια σε διαφορετικά σημεία του δέρματος εντός του 24ώρου, οπότε η συνολική διάρκεια των εξανθημάτων να είναι πολύ μεγσλύτερη. Συνήθως εμφανίζονται κατά τόπους, αλλά μπορεί να εκδηλωθούν και σε όλο το σώμα ταυτόχρονα. Πολύ συχνά μπορεί να συνυπάρχει αγγειοοίδημα, δηλαδή πρήξιμο στα δάκτυλα των χεριών ή στο πρόσωπο. Το χειμώνα, οι κνιδώσεις μπορεί να εκδηλωθούν πολύ συχνά λόγω μιας ιογενούς λοίμωξης, ή λόγω φαρμάκων που παίρνουμε για να αντιμετωπίσουμε ένα εμπύρετο. Τα φάρμακα αυτά μπορεί να είναι αντιπυρετικά, όπως η ασπιρίνη που, κάποιες φορές μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση εξανθημάτων καθώς και αντιβιοτικά με πιο συχνά τα πενικιλλινούχα. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να διακοπούν άμεσα όλα τα φάρμακα και να ζητηθεί επειγόντως ιατρική βοήθεια.
Μια σχετικά σπάνια, αλλά και επικίνδυνη αλλεργική πάθηση, είναι η κνίδωση εκ ψύχους.
Η κνίδωση εκ ψύχους είναι μια μορφή κνίδωσης, που εκδηλώνεται μετά από έκθεση σε απότομη μεταβολή θερμοκρασίας από θερμό σε ψυχρό ή μετά από παραμονή σε χαμηλή θερμοκρασία για διάστημα που ποικίλλει σε κάθε ασθενή. Όσο πιο απότομη είναι η μεταβολή της θερμοκρασίας ή όσο πιο μεγάλο είναι το διάστημα έκθεσης σε χαμηλή θερμοκρασία, τόσο πιο έντονα είναι τα συμπτώματα που μπορεί να εκδηλωθούν και που μπορεί να φτάσουν σε ακραίες περιπτώσεις μέχρι και πτώση αρτηριακής πίεσης. Η κνίδωση εκ ψύχους εκδηλώνεται επίσης πολύ συχνά και το καλοκαίρι, στη θάλασσα μετά από απότομη είσοδο στο νερό.
Είναι απαραίτητη η σωστή διάγνωση από τον Αλλεργιολόγο, ώστε να αναγνωρισθεί η αιτία και να αντιμετωπιστεί κατάλληλα. Αυτό γίνεται μα την αποφυγή απότομης έκθεσης σε χαμηλή θερμοκρασία και με τη λήψη της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής. Το σημαντικότερο είναι να αποφευχθεί η εκδήλωση σοβαρών αντιδράσεων, η λεγόμενη συστηματική αναφυλακτική αντίδραση η οποία είναι πιθανή όταν ο ασθενής εκτεθεί απότομα σε μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας προς το ψυχρό. Χορηγούνται αντιϊσταμινικά και θεραπεία αντιμετώπισης οξέος επεισοδίου που ανάμεσα στα άλλα, περιλαμβάνει και αυτοενιέμενη ένεση αδρεναλίνης, η οποία είναι σε τέτοια μορφή, ώστε ο ασθενής να μπορεί να την κάνει μόνος του, βάσει των οδηγιών που έχει λάβει.

Share

Δηλητήρια εντόμων

Tags : 

  Στην οικογένεια των Υμενοπτέρων ανήκουν οι σφήκες και οι μέλισσες. Τα άτομα που είναι αλλεργικά στο δηλητήριο των σφηκών και των μελισσών μπορεί μετά από ένα τσίμπημα να εκδηλώσουν:

  1. Μικρή τοπική αντίδραση (δηλ. αντίδραση στο σημείο νυγμού που χαρακτηρίζεται από ερύθημα, πόνο, ενίοτε κνησμό και μικρό οίδημα)
  2. Μεγάλη τοπική αντίδραση (δηλ. αντίδραση που καταλαμβάνει και την πλησιέστερη άρθρωση ή τις πλησιέστερες 2 αρθρώσεις στα παιδιά και χαρακτηρίζεται από ερύθημα, πόνο, κνησμό και εκτεταμένο οίδημα)
  3. Γενικευμένη αντίδραση, η οποία διακρίνεται σε:

Αντίδραση ενός συστήματος (πχ. Γενικευμένη κνίδωση (δηλ. Πετάλες/καντήλες σ’όλο το σώμα)

Αντίδραση περισσοτέρων του ενός συστημάτων = Αναφυλαξία (πχ. Κνίδωση + Δύσπνοια)

Αναφυλαξία και πτώση της αρτηριακής πίεσης = Αναφυλακτικό shock.

Από τις ανωτέρω αντιδράσεις τη μεγαλύτερη σημασία και επικινδυνότητα έχουν οι γενικευμένες αντιδράσεις και ιδιαίτερα η αναφυλαξία και το αναφυλακτικό shock.bee

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

  1. Ψυχραιμία !!!
  2. Αμέσως μετά το τσίμημα:
  • Περίδεση με κάθε μέσο (σχοινί, ζωστήρας, κορδόνια παπουτσιών) σε σημείο πάνω από το σημείο του τσιμπήματος και κοντά στο σώμα. (για να επιβραδυνθεί η δράση του δηλητηρίου). Χαλαρώνουμε την περίδεση μόλις το χέρι αρχίζει να μουδιάζει. Μόλις επανέλθει η κυκλοφορία του αίματος, εφαρμόζουμε εκ νέου την περίδεση.
  • Τοποθέτηση πάγου στο σημείο του τσιμπήματος (επιβραδύνει την απορρόφηση του δηλητηρίου)
  • Άμεση λήψη:

1 χάπι Xozal ή Rupafin ή Aerius

1 χάπι Medrol 16 mg

1 χάπι Zantac

2 εισπνοές Aerolin (εάν συνυπάρχει δύσπνοια ή «γατάκια»)

  1. Μετάβαση στο πλησιέστερο ιατρικό περιβάλλον (Νοσοκομείο, Κέντρο Υγείας)
  2. Εάν παρά τη λήψη των ανωτέρω μέτρων και φαρμάκων η κατάσταση εξελίσσεται ταχύτατα με επιβάρυνση κυρίως του αναπνευστικού συστήματος (βράγχος φωνής, δύσπνοια, συρίττουσα αναπνοή) τότε επιβάλλεται η χρήση της συσκευής αυτομάτου εγχύσεως αδρεναλίνης (ANAPEN). Μετά την ένεση της αδρεναλίνης (η οποία μπορεί να γίνει και πάνω από χοντρό μπλου-τζίν), εκδηλώνεται συνήθως έντονη εφίδρωση και έντονο ρίγος για λίγα λεπτά. Ακολουθεί βελτίωση των συμπτωμάτων αρχής γενομένης από την αναπνοή.

 

ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΚΕΝΤΡΙΟΥ

Η παροkentriυσία κεντριού στο σημείο του τσιμπήματος υποδηλώνει τσίμπημα από μέλισσα. Η σφήκα συνήθως τσιμπάει και φεύγει. Το κεντρί μοιάζει με μαύρο μικρό αγκάθι. Επειδή στην άκρη του κεντριού υπάρχει ο σάκκος με το δηλητήριο κάθε προσπάθεια να τραβήξουμε το κεντρί έχει ως αποτέλεσμα την έγχυση και του υπολοίπου δηλητηρίου στο σημείο του τσιμπήματος. Το κεντρί αφαιρείται με τη βοήθεια αιχμηρού αντικειμένου (πχ. Βελόνα, νύχι δακτύλου) και με κίνηση από κάτω προς τα πάνω και έξω.

Share

Συχνές ερωτήσεις

Tags : 

Η αλλεργία σε κάθε μορφή της, μπορεί να εκδηλωθεί από τη βρεφική μέχρι την γεροντική ηλικία. Μεγαλύτερη συχνότητα εκδήλωσης αλλεργίας εμφανίζεται στα παιδιά και σε ενήλικες μέχρι 45 ετών. Οι γυναίκες εμφανίζουν συχνότερα κνίδωση σε σχέση με τους άνδρες.

ΝΑΙ για πολλούς λόγους. 1. Πολλές αλλεργικές παθήσεις εκδηλώνονται σταδιακά και επιδεινώνονται βαθμιαία με την πάροδο του χρόνου. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ένας ασθενής με αλλεργική ρινίτιδα έχει εξαπλάσια πιθανότητα να αναπτύξει αργότερα και αλλεργικό βρογχικό άσθμα, σε σχέση με τον υγιή πληθυσμό. 2. Το αλλεργικό βρογχικό άσθμα στην παιδική ηλικία δεν υποχωρεί πάντα μετά την εφηβεία. Η σωστή θεραπευτική αγωγή και η συνεργασία της οικογένειας με τον ιατρό, βοηθούν στην ικανοποιητική αντιμετώπιση του προβλήματος. 3. Η έγκαιρη ανεύρεση του ενοχοποιητικού παράγοντα και η λήψη μέτρων αποφυγής, έχει ως αποτέλεσμα, σε κάποιες περιπτώσεις την λύση του προβλήματος, όπως παράδειγμα στην κνίδωση εκ ψύχους. 4. Τέλος, αλλεργικές αντιδράσεις εμφανίζονται μερικές φορές, στα πλαίσια ύπαρξης υποκείμενης πάθησης. Η διάγνωση και η αντιμετώπιση της θεραπευτικά, πολλές φορές επιλύουν και το αλλεργικό πρόβλημα

1. Ο Αλλεργιολόγος σας θα πάρει λεπτομερέστατο ιστορικό της πάθησής σας, καθώς και θα αναλύσει μαζί σας, το περιβάλλον στο χώρο του σπιτιού και της εργασίας σας, τον τρόπο διατροφής σας καθώς και τις συνήθειες διαβίωσης σας. 2. Εκτός από τη λήψη του ιστορικού , τις περισσότερες φορές θα χρειαστεί η διενέργεια ειδικών δοκιμασιών. Με τη βοήθεια διαλυμάτων από αλλεργιογόνα που θα είναι διαφορετικά, ανάλογα με το ιστορικό, ο Αλλεργιολόγος θα σας υποβάλλει σε δερματικές δοκιμασίες, για να διαπιστώσει εάν υπάρχει ή όχι ευαισθησία σε γύρεις, τρόφιμα, φάρμακα, δηλητήρια υμενόπτερων κ.α. Οι δερματικές δοκιμασίες ή αλλεργικά tests, είναι μια γρήγορη, αξιόπιστη μέθοδος διερεύνησης των αλλεργικών παθήσεων οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις, εκτός της διάγνωσης χρησιμεύουν και στην παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας και της βελτίωσης της κλινικής εικόνας. 3. Τέλος, για την διάγνωση, χρησιμοποιούνται και αιματολογικές εξετάσεις (RAST) για την εκτίμηση των κυκλοφορούντων ειδικών αντισωμάτων έναντι των διαφόρων αλλεργιογόνων.

Ο στόχος της θεραπείας των ασθενών με αλλεργικά νοσήματα είναι η επίτευξη της μέγιστης ανακούφισης των συμπτωμάτων τους με όσο το δυνατό λιγότερες ανεπιθύμητες παρενέργειες, καθώς και η ριζική εξάλειψη του προβλήματος όπου είναι δυνατόν. Η πλέον πρακτική και αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπιση, είναι η έγκαιρη διάγνωση και αποφυγή των αλλεργιογόνων με ταυτόχρονη χορήγηση κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής. Τα άτομα εκείνα που δεν ανταποκρίθηκαν με επιτυχία στην φαρμακευτική αγωγή ή εμφάνισαν ανεπιθύμητες παρενέργειες ή, τέλος δεν κατέστη εφικτή η αποφυγή των αλλεργιογόνων εκείνων που κατά κύριο λόγο ευθύνονται για τα αλλεργικά συμπτώματα, θα πρέπει να παραπέμπονται στον Αλλεργιολόγο προκειμένου, μετά από προσεκτική εκτίμηση του προβλήματος να υποβληθούν σε ειδική θεραπεία απευαισθητοποίησης. • Αποφυγή των αλλεργιογόνων: Η αποφυγή της έκθεσης σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα είναι μια απλή και αποτελεσματική μέθοδος, η οποία όμως είναι δύσκολα εφαρμόσιμη στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Οι γύρεις μπορούν να μεταφερθούν με τη βοήθεια του αέρα σε απόσταση αρκετών χιλιομέτρων, τόσο σε αστικές όσο και σε αγροτικές περιοχές. Το μικρό μέγεθος και ο μεγάλος αριθμός τους κάνουν δύσκολη την αποφυγή τους, ιδιαίτερα την περίοδο έντονης ανθοφορίας τους. Ο προσεκτικός καθαρισμός του σπιτιού βοηθά στην ελάττωση της έκθεσης στην οικιακή σκόνη, όπως και η χρήση πλαστικών καλυμμάτων στα στρώματα και μαξιλάρια που αποτελούν τους κύριους χώρους ανάπτυξης των ακάρεων οικιακής σκόνης. Η προσθήκη ηλεκτροστατικών κατακρημνιστών και υψηλής ποιότητας φίλτρων καθαρισμού αέρα στο σπίτι, προκαλεί κατακράτηση του 99% των σωματιδίων που υπάρχουν στον αέρα., ενώ με την προσθήκη υγραντήρων διατηρείται η υγρασία στο επιθυμητό επίπεδο του 40%. Προϋποθέτει όμως το σπίτι να είναι ‘κλειστό’ συνεχώς, κάτι το οποίο είναι ανέφικτο για τις κλιματολογικές συνθήκες της χώρας μας. • Φαρμακευτική αγωγή: Στις αλλεργικές παθήσεις η φαρμακευτική αγωγή αποσκοπεί κυρίως στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, τη βελτίωση της κατάστασης του ασθενούς μέχρι πλήρους ύφεσης των ενοχλημάτων και στην διατήρηση καλής ποιότητας ζωής. Οι στόχοι αυτοί επιτυγχάνονται συνήθως σε μεγάλο βαθμό. Πρέπει να τονισθεί όμως ότι τα διαθέσιμα φάρμακα δρουν συμπτωματικά, δεν εξαλείφουν δηλαδή τα αιτία που προκαλούν την πάθηση. • Ανοσοθεραπεία: Ο όρος ανοσοθεραπεία αναφέρεται στη σταδιακή χορήγηση συνεχώς αυξανόμενων δόσεων ειδικών εκχυλισμάτων αλλεργιογόνων, στα οποία είναι ευαισθητοποιημένος ο ασθενής και σε φυσική έκθεση θα αντιδρούσε με συμπτωματολογία αλλεργίας. Κύριος στόχος της θεραπείας είναι η τροποποίηση της ανοσολογικής απάντησης του ασθενούς έναντι του αλλεργιογόνου, με τελικό αποτέλεσμα την πλήρη ίαση του ασθενούς με εξάλειψη του αιτίου και κατά συνέπεια, την βελτίωση των αλλεργικών συμπτωμάτων. Η ανοσοθεραπεία γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα σταδιακά αυξανόμενα. Τα θετικά αποτελέσματα της ανοσοθεραπείας συνήθως γίνονται αντιληπτά μετά τους 15-18 μήνες από την έναρξή της και μεγιστοποιούνται μετά πάροδο 3 έως 5 ετών συνεχούς θεραπείας. Σε αντίθετη περίπτωση επιβάλλεται η διακοπή της ανοσοθεραπείας και η επανεκτίμηση του ασθενούς. Η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιείται ως θεραπευτική μέθοδος σε περιπτώσεις αλλεργικής ρινίτιδας, άσθματος και αλλεργίας σε δηλητήριο σφηκών ή μελισσών. Τα ποσοστά επιτυχίας εξαρτώνται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, τη χρονική διάρκεια της νόσου, την ολοετή ή εποχιακή κατανομή της νόσου κ.α.. και κυμαίνονται από 70% έως και 100%.

Τα διάφορα συναισθήματα –φόβος, θυμός, αγωνία, οι έντονες συγκινήσεις- μπορεί να προκαλέσουν ασθματικές κρίσεις ή να επιδεινώσουν μια κατάσταση που ήδη υπάρχει. Όμως αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι οι αλλεργικές παθήσεις προκαλούνται με συγκεκριμένους ανοσολογικούς μηχανισμούς και κάτω από την επίδραση εξωτερικών, κυρίως παραγόντων. Έτσι, το παιδί με βαρύ άσθμα, εκτός από την κατάλληλη και επαρκή θεραπευτική αγωγή, χρειάζεται και την ανάλογη ψυχολογική υποστήριξη αλλά και το γαλήνιο οικογενειακό περιβάλλον. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η σωστή ενημέρωση των γονέων, των αδερφών και του ίδιου του μικρού ασθενή είναι πολύ βασική, ώστε το παιδί να μπορέσει να προσαρμοσθεί καλύτερα στις όποιες οδηγίες δοθούν από τον Αλλεργιολόγο.

Γενικά, τα άτομα που γνωρίζουν ποιοι παράγοντες ευθύνονται για τα αλλεργικά τους συμπτώματα, μπορούν να ελαχιστοποιήσουν την έκθεσή τους σε αυτούς και να λαμβάνουν συγκεκριμένα μέτρα πρόληψης. Θα πρέπει να είναι σε καλή φυσική κατάσταση, να αποφεύγουν το κάπνισμα, την κόπωση και την έντονη συναισθηματική φόρτιση. Οι γονείς πρέπει να προσέχουν για τυχόν αλλεργικές εκδηλώσεις στα παιδιά τους. Τα τρόφιμα είναι από τα συνηθέστερα αίτια πρόκλησης αλλεργίας στην βρεφική ηλικία (π.χ. γάλα, αυγό). Το υπνοδωμάτιο και ο χώρος παιχνιδιού θα πρέπει να είναι κατά το δυνατό, ελεύθερα σκόνης, ενώ τα σκυλιά και οι γάτες πρέπει να βρίσκονται εκτός σπιτιού. Τα παιχνίδια με χνούδι πρέπει να αποφεύγονται.. Οι αναπνευστικές λοιμώξεις πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψιν και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα και αποτελεσματικά.

Όταν μια πάθηση παραμεληθεί, γίνεται χρόνια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι πιο δύσκολη η αντιμετώπισή της, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών (π.χ. αυξημένος κίνδυνος εκδήλωσης και βρογχικού άσθματος σε άτομα με αλλεργική ρινίτιδα). Το έκζεμα, αν δεν αντιμετωπισθεί εγκαίρως μπορεί να εξαπλωθεί και περιστασιακά να επιπλακεί με λοιμώξεις.

Στην περίπτωση του άσθματος, η σοβαρότητα της νόσου αυξάνεται, όταν η νόσος παραμελείται και δεν λαμβάνονται σωστά μέτρα προφύλαξης και κατάλληλη θεραπευτική αγωγή. Στην Αμερική και Ευρώπη, ο κίνδυνος βαριάς κρίσης με μοιραία κατάληξη εμφανίζεται με παράλληλη σταδιακά αυξανόμενη συχνότητα, σε ποσοστό 5-10% των ασθματικών και κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα, με χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο διαβίωσης και συνύπαρξη και άλλων προβλημάτων υγείας. Η φαρμακευτική, η τροφική αλλεργία και η αλλεργία στο δηλητήριο των υμενόπτερων, μπορούν υπό προϋποθέσεις, να έχουν επίσης μοιραία κατάληξη. Γενικά, όσο πιο έγκαιρη και αποτελεσματική είναι η διάγνωση και θεραπεία του προβλήματος, τόσο πιο εύκολα αντιμετωπίσιμη είναι η νόσος.

Share

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ